Aandoening, behandeling en onderzoek
Specialist in spreekkamer geeft patiënte een hand
Laatste informatie over het coronavirus

Dilatatie

U heeft met uw behandelend arts afgesproken dat u binnenkort een dilatatie krijgt. Hier vindt u meer informatie over deze behandeling en leest u wat u kunt verwachten.

Wat is een dilatatie?

Een dilatatie is een behandeling waarbij de slokdarm, de maaguitgang (pylorus), of de overgang van de slokdarm naar de maag wordt opgerekt. Dit gebeurt met behulp van een endoscoop (buigzame slang) die via de mond in de slokdarm en de maag wordt gebracht. Aan de punt van de endoscoop zit een kijker. 

Hoe bereidt u zich voor?

Als u antistollingsmiddelen gebruikt, zoals Sintromitis (acenocoumerol) of Marcoumar (fenprocoumon), is het belangrijk dat u één week voor de behandeling contact opneemt met de arts die u deze medicijnen voorschrijft. Het is mogelijk dat u deze medicijnen tijdelijk niet mag gebruiken, omdat er een verhoogde kans op een bloeding kan ontstaan. Ascal (acetylsalicylzuur) is het enige antistollingsmedicijn waarmee u in ieder geval niet hoeft te stoppen voor het onderzoek.

Als u diabetes heeft en daarvoor medicijnen gebruikt, kan het zijn dat deze medicatie tijdelijk moet worden aangepast. Overleg dit met de arts bij wie u voor uw diabetes onder behandeling bent. De dilatatie wordt uitgevoerd door een arts, geassisteerd door twee verpleegkundigen en een röntgenlaborant. 

Voorbereiding slokdarm-/maagdilatatie 

  • Tot zes uur voor de behandeling mag u een kop thee en een beschuitje; 
  • Tot twee uur voor de behandeling mag u alleen water (zonder koolzuur) of thee zonder suiker;
  • Tot 60 minuten voor de ingreep mag u uw tanden poetsen of een klein slokje water om uw medicijnen in te nemen.

Voorbereiding darmdilatatie 

Afhankelijk van de positie van de vernauwing in de darm zal de arts met u de voorbereiding bespreken. Dit kan een klysma zijn of het schoonspoelen van de dikke darm (zie informatie over darmspoeling). 

Om het ongemak te verminderen krijgt u vlak voor de behandeling een rustgevend middel. Omdat door het rustgevende middel uw reactievermogen duidelijk verminderd is, is het onverantwoord om zonder begeleiding het ziekenhuis te verlaten. Regel daarom vooraf begeleiding en vervoer naar huis. U mag de rest van de dag niet zelfstandig aan het verkeer deelnemen. 

Mocht u onverwachts verhinderd zijn, geef dit dan zo snel mogelijk door aan de afdeling Endoscopie.

Voorbereiding in het ziekenhuis 

Neem bij ieder bezoek of onderzoek uw Rijnstatekaart mee. Zorg dat de gegevens op uw Rijnstatekaart kloppen. U wordt verzocht zich te melden bij de baliemedewerkster van de afdeling Endoscopie (routenummer 18). Een verpleegkundige van de Endoscopie-afdeling haalt u op in de wachtruimte en brengt u naar de kamer waar de behandeling plaatsvindt. U wordt verzocht plaats te nemen op de onderzoekstafel en op uw linkerzij te gaan liggen.

Gebit beschermen 
Als u een gebitsprothese heeft, moet u deze uitdoen. Als u uw eigen gebit nog heeft, krijgt u een bijtring tussen de tanden om uw tanden en de endoscoop te beschermen.

Infuusnaaldje en knijper aan uw vinger 
U krijgt via een infuusnaaldje in uw arm een rustgevend middel toegediend. Het rustgevende middel kan soms leiden tot een verminderde ademhaling of hartritmestoornissen. Om dit te kunnen controleren krijgt u een knijper aan uw vinger om uw hartslag en zuurstofgehalte in het bloed te registreren. Indien nodig kunnen medicijnen toegediend worden via het infuusnaaldje. 

Hoe verloopt de behandeling?

Slokdarmdilatatie (oprekking van de slokdarm) 
De arts schuift de endoscoop via de keel in de slokdarm en, als het kan, tot in de maag. Door de endoscoop wordt een draad (voerdraad ) tot in de maag gebracht. Nadat de arts de endoscoop heeft teruggetrokken, blijft de voerdraad achter. Daarover schuift de arts een kunststof buis in verschillende diameters om de slokdarm op te rekken. De dikte varieert van negen tot achttien mm. Dit laatste gebeurt onder röntgendoorlichting. De behandeling duurt ongeveer twintig minuten. 

Pylorusdilatatie (oprekking van de maaguitgang) 

De arts schuift de endoscoop via de keel en de slokdarm in de maag.  Door de endoscoop wordt een ‘ballon’ ingebracht die in de maaguitgang (pylorus) wordt geplaatst. De ballon kan met water of lucht worden gevuld, zodat de maaguitgang wordt opgerekt. Dit laatste gebeurt meestal onder röntgendoorlichting. De behandeling duurt ongeveer twintig minuten.

Pneumodilatatie (oprekking onderste slokdarmsluitspier) 
De arts schuift de endoscoop via de keel in de slokdarm. Door de endoscoop wordt een draad (voerdraad) ingebracht tot in de maag. Nadat de arts de endoscoop heeft teruggetrokken, blijft de voerdraad achter. Daarover schuift de arts een ballon die ter hoogte van de slokdarm-maagovergang wordt gebracht. De ballon wordt met lucht gevuld, zodat de onderste slokdarmsluitspier wordt opgerekt. Dit gebeurt onder röntgendoorlichting. De behandeling duurt ongeveer twintig minuten.

Darmdilatatie (oprekken van de dikke of dunne darm) 
De arts schuift de endoscoop via de anus in de dikke darm. Door de endoscoop wordt een ballon ingebracht tot in de vernauwing. De ballon wordt met water gevuld, zodat de darm wordt opgerekt. Dit gebeurt soms onder röntgendoorlichting. De behandeling duurt ongeveer twintig minuten. 

Wat gebeurt er na de behandeling?

Na de behandeling blijft u nog ongeveer twee uur op de nazorgkamer in verband met mogelijke bijwerkingen van het rustgevende middel en mogelijke complicaties van de behandeling. Na een slokdarm-/maagdilatatie kan uw keel wat gevoelig zijn. Tenzij de arts anders beslist, mag u na de behandeling (wanneer u goed wakker bent) weer drinken en, als dat goed gaat, ook weer eten. Vaak zult u zich niet meer goed herinneren wat er na de behandeling met u is besproken. Het is daarom verstandig om uw partner, familielid of een andere relatie mee te nemen. Die kan dan samen met u horen hoe de behandeling is verlopen en ervoor zorgen dat u weer veilig thuiskomt. 

De endoscopist verwerkt de bevindingen van het onderzoek in een digitaal verslag. Dit verslag wordt naar uw huisarts gestuurd. 

Welke risico's en complicaties kunnen voorkomen?

Een dilatatie is over het algemeen een veilige behandeling, waarbij complicaties niet vaak voorkomen. Toch kan het een enkele keer voorkomen dat een patiënt zich tijdens de behandeling verslikt en er wat maaginhoud in de longen terecht komt.

Complicaties door de medicatie 
Een rustgevend middel kan soms leiden tot een verminderde ademhaling, waardoor de kans op verslikken iets groter is. Soms kan er na het verslikken een luchtweginfectie of een longontsteking optreden. Door de vernauwingen en het oprekken daarvan komt het in sommige gevallen voor dat er een perforatie in de slokdarm, maag of darm ontstaat. Een opname is dan noodzakelijk. In uitzonderlijke situaties is een operatie noodzakelijk. 

Schade aan uw gebit 
Bij patiënten met een slecht gebit kan door de bijtring schade aan het gebit ontstaan. Dit komt slechts in een enkel geval voor. Het ziekenhuis accepteert hiervoor geen aansprakelijkheid.

Wanneer neemt u contact op?

Krijgt u als u thuis bent meer pijn of koorts, dan neemt u gelijk contact met de afdeling Endoscopie of Spoedeisende Hulp. 

Wanneer krijgt u de uitslag?

De arts vertelt u in principe direct na de behandeling wat zijn bevindingen zijn. 

Onze specialismen

voor deze aandoening
Sluiten

Welke informatie wilt u downloaden?

De pagina die u nu bekijkt, is automatisch aangevinkt om te downloaden. Ziet u hieronder nog meer pagina’s staan? Dan kunt u zelf aanvinken welke pagina’s u wilt toevoegen.

De huidige pagina

Lettergrootte PDF
Deel PDF via: