Welke onderzoeken zijn er?
De onderzoekers in het ziekenhuis zijn echte detectives. Ze gaan elke dag op zoek naar aanwijzingen over ziektemakers. Kijk maar mee! Staat jouw onderzoek er niet bij? Vraag dan aan de dokter wat er gaat gebeuren.
Bloedonderzoek
Als je ziek bent, ziet je bloed er anders uit dan wanneer je gezond bent. Nee, niet schrikken. Je bloed blijft gewoon rood. Alleen als je wat bloed onder een microscoop legt (een apparaat waardoor je een druppeltje bloed van heel dichtbij kan zien).
Als je ziek bent, kan een onderzoeker dat zien aan je bloed. In je bloed zitten dan ziektemakers. Dat heten bacteriën of virussen. Krijg je medicijnen? Onderzoekers kunnen aan je bloed ook zien of de pillen werken. Knap he?
Voor bloed moet je prikken. Dat had je natuurlijk al bedacht. Echt pijn doet het niet. Toch kan een prikje even vervelend zijn. Als je stiekem een beetje bang bent of het gewoon eng vindt, kan je toverzalf vragen. De zusters noemen dat zo omdat de zalf er voor zorgt, dat je de prik bijna niet meer voelt!
Poep- en plasonderzoek
Ja, echt! Poep- en plasonderzoek bestaat. Er zijn mensen die jouw poep (ontlasting) of plas (urine) bekijken. Alleen als het echt nodig is. Daarvoor moet je wel alles netjes in een potje meenemen.
In het laboratorium zoekt een laborant uit of er ziektemakers in het potje zitten. En welke ziektemakers dat dan zijn. Zo weet de dokter precies wat hij moet doen om je beter te maken.
Röntgenfoto
Een röntgenfoto is een heel speciale foto. Met een röntgenfoto kan de dokter dwars door je lichaam kijken. Bijvoorbeeld om te kijken of je bot gebroken is. En het gekke is: je merkt er niks van.
ECG
ECG is de afkorting van Elektro-Cardio-Gram, een moeilijk woord voor hartfilmpje. Als de dokter precies wil weten wat je hart doet, laat hij zo’n filmpje maken. Denk nou niet dat je met dit filmpje beroemd wordt. Het is geen gewoon filmpje. Je komt er niet mee op tv.
Voor een hartfilmpje mag je lekker gaan liggen. Een zuster plakt 6 pleisters met draadjes (elektroden) op je borst en rug. Ook krijg je een paar bandjes om je enkels en polsen. Nu komt het moeilijkste: je moet even heel stil blijven liggen. Via de draadjes meet de dokter hoe het met je hart gaat. Gelukkig: je voelt er niets van!
EEG
EEG staat voor Elektro-Encefalo-Gram. Ja, alweer zo’n moeilijk woord. Dit keer gaat het om een hersenfilmpje. Voor deze “film” krijgt je een badmuts op je hoofd met allemaal draadjes. Terwijl je ligt, gaat er een discolamp aan. Dansen mag niet bij deze discolamp. Ook bij dit onderzoek moet je heel stil blijven liggen. Via de draadjes kan het apparaat zien of het feest is in jouw hersens of juist niet. Pfff, ook dit onderzoek voel je niet!
Longfunctie
Hoest jij veel? Of piep je vaak? Dan wil de kinderlongarts graag kijken hoe goed jouw longen en luchtwegen werken. Om precies uit te zoeken hoe gezond je longen zijn, heeft de dokter een blaastest. Hierbij moet je heel hard in- en uitademen in een buisje, terwijl je een soort knijpertje op je neus hebt. Dus stiekem door je neus blazen is er niet bij.
Uroflowmetrie
Als je problemen hebt met plassen, of vaak een blaasontsteking hebt, krijg je dit onderzoek. Vóór het onderzoek moet je veel drinken.
Tijdens het onderzoek plas je op een speciale WC. In deze WC zit een apparaatje dat meet hoe je plast. Na het plassen kijkt de dokter met een echo-apparaat of je blaas helemaal leeg is. Dit kan het apparaat dwars door je buik ‘zien’. Het doet dus geen pijn.
