Whiplash
Whiplash Associated Disorders (WAD)
WAD kan ontstaan na een ongeval waarbij een snelle voorachterwaartse beweging is gemaakt. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren bij een aanrijding van achteren. Er zijn verschillende gradaties van het whiplash syndroom: Hier wordt alleen ingegaan op een whiplash syndroom zónder grote schade aan zenuwen, of gebroken nekwervels.
Het klachtenpatroon bestaat uit:
- Pijn in nek, schouders, en eventueel armen.
- Hoofdpijn, meestal in achterhoofd, soms uitstralend naar voorhoofd.
- Bewegingsbeperking door stijfheid van de nek.
- Hierbij mogelijk o.a. duizeligheid, misselijk, oorsuizen, tintelingen in de handen, concentratiestoornissen.
Als de klachten na 6 maanden na het ongeval nog bestaan, spreekt men van een “chronisch whiplash syndroom”. Bij ongeveer 15% van de patiënten bestaan de klachten 6 maanden na het ongeval nog steeds.
In overleg met u zal uw behandelend arts bepalen wat de beste behandeling is:
- TENS: Transcutane Elektrische Zenuw Stimulatie
- Houdingscorrectie/FT
- Radiofrequente facetdenervatie: Hierbij worden de kleine zenuwen die naar de facetgewrichten lopen verhit, en hierdoor uitgeschakeld. Deze behandeling gebeurt onder röntgendoorlichting. Er worden meerdere kleine naaldjes, in de nek ingebracht. Als de naaldjes in de goede positie zijn wordt dat gecontroleerd doorkleine “stroomstootjes”: u ervaart dit als een kloppend of kriebelend gevoel. Als de naaldjes goed geplaatst zijn worden ze verhit, waardoor het zenuwtje in de buurt van de naald ook verhit wordt. Hierdoor kan de desbetreffende zenuw de pijnprikkels minder goed geleiden en kan de pijn afnemen.
