Specialismen
Eetstoornis
Een persoon kan gedurende één of meerdere periodes in het leven te maken hebben met een psychiatrische aandoening. Het verloop van een psychiatrische ziekte, de ernst en de duur daarvan verschillen van persoon tot persoon, en laten zich vaak niet voorspellen. Een psychiatrische ziekte en de daarbij horende kenmerken kunnen middels medicatie en therapie worden bestreden en vaak zelfs verdwijnen. Een aantal aandoeningen kan echter terugkomen. Mensen met een ernstige psychiatrische aandoening hebben ondersteuning nodig; sommigen kortdurend en anderen levenslang.
Eetstoornis
Een eetstoornis is een psychische aandoening waarbij men geen normaal eetgedrag heeft. Patiënten kunnen te veel of te weinig eten, eten uitbraken of weigeren te eten. Gevolg hiervan is dat de patiënt extreem mager is of ernstig overgewicht ontwikkelt.
Risicogroepen
Bij diverse ziektebeelden kan erfelijke aanleg een rol spelen. Meestal uit een psychiatrische aandoening zich na een ernstige stress-situatie in het leven. Daarbij kan gedacht worden aan het verlies van werk, relatieproblemen, verhuizing, overlijden van een dierbare, geboorte van een kind. Ook kunnen sommige lichamelijke ziekten een psychiatrische aandoening uitlokken, bijvoorbeeld als een patiënt ernstig ziek is of net geopereerd is.
Preventie
Een gezonde levensstijl (voldoende rust, weinig stress, een steunende omgeving, goede daginvulling) kan het uitlokken van een psychiatrisch ziektebeeld doen uitstellen of voorkomen. Vaak wordt gedacht dat de opvoeding een oorzaak is bij het ontstaan van psychiatrische aandoeningen. Dit is bij de meeste ernstige psychiatrische aandoeningen niet het geval. Wel kan de manier waarop iemand is opgevoed, maar ook zijn karakter en hoe iemand in het leven staat, helpen dan wel tegenwerken in de manier waarop een patiënt omgaat met psychiatrische klachten.
Behandelmethoden
Bij ernstig ondergewicht dient aanvullende voeding plaats te vinden, vervolgens kunnen cognitieve gedragstherapie en/of ondersteunende gesprekken helpen. Na de eerste opvang en als de lichamelijke toestand verbeterd is, wordt de patiënt meestal doorverwezen naar een gespecialiseerd centrum voor eetstoornissen.
